Fototoek


Fotogalerie van Jan-Maarten Goedkoop

Politiek
Politiek
2016年07月08日
Let op: anticiperend op de 'EU vs Disinformation campaign' van de 'European External Action Service East Stratcom Task Force' en vanwege invoering van onder meer de Duitse 'Netzwerkdurchsetzungsgesetz' heeft de redactie van deze website besloten per 1 februari 2018 op alle politiek gevoelige items preventief 'SelfCensuur'* toe te passen.
De ongecensureerde originele items zullen vanaf deze datum uitsluitend nog per PDF via het 'contactformulier' nabesteld kunnen worden.

vastgemaakt bericht
'Vrijheid Van Meningsuiting':
“The ability to express ourselves freely is fundamental to a free society,” said Jodie Ginsberg, chief executive officer of 'Index on Censorship'. “This includes the freedom to publish, to satirise, to joke, to criticise, even when that might cause offence to others. Those who wish to silence free speech must never be allowed to prevail". Bron: The Guardian 08-01-2014.
Zie ook: Amnesty International over 'Vrijheid van Meningsuiting' en 'A History and a Warning'.


'Politiek'  Bram Vermeulen

"Ik praat niet en ik zeg niets
Ik luister niet en ik hoor niets"

In 1980 richtte Vermeulen een eigen groep op, Bram Vermeulen en De Toekomst. bron: Wikipedia.

Een lied getiteld 'Politiek' doet vermoeden dat het over politiek en politici gaat en daar gaat het hier natuurlijk in eerste instantie ook om bij Bram Vermeulen. Toch kan je ook zeggen dat het een veel bredere aanklacht is tegen egocentrisme, lafheid, wegkijken, opportunisme, narcisme en dat soort dingen van mensen in het algemeen.  Geldt niet veel vaker voor ons allemaal: "Wist ik er niets van" en "Kunnen ze mij niets maken"?

Het dilemma van de politiek:

"Ik doe niet aan politiek", maar "de politiek doet wel aan mij" (mede daarom dit album).

Wat ik zelf als het fundamentele 'probleem' van de politiek zie is het 'debatteren om te winnen'. In het vak Geschiedenis (of Filofsofie en eigenlijk natuurlijk in de hele wetenschap) vormt het onderscheid tussen feit en mening de basis van het debat. Het gaat er daarbij om die twee te onderzoeken en te ontrafelen. Het is een zoektocht naar de waarheid, ook al wordt die misschien nooit gevonden. Een feit ligt vast, ook al kennen we de feiten soms niet. Een mening is een subjectieve opvatting. In de dagelijkse praktijk worden deze twee nogal eens verwisseld. Het gevolg kan zijn dat een mening die door velen gedeeld wordt als een feit verder gaat. Dat zien we vaak terug in de politiek, maar ook in de journalistiek. We gaan dan debatteren om te winnen in plaats van debatteren om te leren. We gaan niet meer op zoek naar de waarheid, maar naar de winst. Politiek wordt dan 'jurysport' en 'de man in de straat' bepaalt wat waar of niet waar is en daarmee ook wie wint. Wie de meeste 'likes' en volgers op social media heeft krijgt gelijk, ook al heeft hij of zij het niet. Demagogie en populisme liggen zo op de loer (zie ook TED Talk Daniel H. Cohen). Het gebruik van drogredenen, waar demagogen en populisten zich zo graag van bedienen, zorgt daarbij voor een enorme vervuiling in het politieke debat. Het 'probleem' is op zich niet nieuw: lang geleden maakten de Griekse filosofen Socrates en Plato zich hier al druk over.

De kwaliteit van onze politici (op 27 januari 2017):

Waarom vind ik bovenstaande analyse zorgwekkend?
Laat ik een vergelijking maken met de sportwereld, met name de tenniswereld, waar ik wel een beetje in zit. In 2016 staan Andy Murray en Novak Djokovic op plek een en twee bij de mannen van de ATP. Loopt er ergens iemand op deze aardbol rond die op dit moment klassen beter tennist dan deze twee die wij niet kennen? Het antwoord is nee. Wij zouden het weten, want dan zou hij toernooien winnen en bij ons bekend zijn. Murray en Djokovic staan als nummer een en twee op de ATP-ranglijst omdat zij de nummer een en twee van de wereld zijn en niet omdat wij als toeschouwer voor de buis dat vinden. Tennis is, gelukkig, geen jurysport.
Nemen we dan de politiek. Is op driehonderdmiljoen Amerikanen Donald Trump de beste kandidaat om President te worden? Is Mark Rutte het meest geschikt om Minister President te zijn van Nederland? Ze zijn het wel geworden. Hoe komt dat? Omdat de kwaliteiten die nodig zijn om een verkiezingsstrijd te winnen niet dezelfde zijn als die over welke je moet beschikken om een tenniswedstrijd te winnen. Roger Federer hoeft op zijn Twitter-account niet met modder te gooien om zijn tegenstanders te verslaan. Hij hoeft de media er niet voor te bespelen. Dat is leuk voor zijn sponsoren, maar hij wint er geen wedstrijden mee. Wedstrijden winnen doet hij met een racket en een bal. Natuurlijk worden er in topsport ook 'spelletjes' gespeeld, maar met een grote bek, charmeoffensieven of manipulatie van de media word je geen kampioen. Met dopinggebruik alleen word je dat evenmin. Zelfs al doe je aan matchfixing, dan levert je dat nog niet zomaar een Grand Slam titel op; je wordt immers omgekocht om te verliezen. Dat zijn mede de redenen dat ik zo hou van de tennissport: alles moet kloppen en alles moet meezitten, maar uiteindelijk wint toch alleen de beste speler of speelster.
Als je dan de vergelijking maakt met de politiek, dan vind ik het zorgelijk hoe het er daar aan toegaat. Krijgen wij de beste leiders? Nee dus, niet bij voorbaat. Op het moment dat wij naar de stembus gaan is er al niet veel meer te kiezen. En zijn de mensen uit wie we kunnen kiezen wel geschikt voor hun functie? Het enige wat wij feitelijk kunnen doen is hopen en dan de minst slechte kandidaat kiezen. Soms zit er dan toch een goede bij. Dat is maar een erg schrale troost.
Gerelateerd hieraan de volgende analyse: 'Wie heeft het in Nederland voor het zeggen?', Het Parool 27 januari 2017.
"In navolging van de Verenigde Staten leunen de partijen steeds meer op het advies van ­communicatie-experts, die in de commercie gangbare technieken toepassen. We kunnen langzamerhand wel spreken van manipulatie van het ­kiezersvolk. Bovendien schrikken partijen niet terug voor onversneden bedrog. Vóór de verkiezingen is de AOW heilig, na de verkiezingen blijkt dat een leugen".
Hoe het anders zou moeten is overigens nog een knap lastige vraag.

De politiek is een lastige arena om persoonlijk in te kunnen groeien. Wie tegen zichzelf zegt: "follow your bliss", wordt in de politiek snel geconfronteerd met een wereld die door machtsdenken wordt beheerst. Niet iedereen voelt zich daarin thuis of is daar tegen bestand. Vandaar dat we in Nederland nog recentelijk afhakers zagen als Ybeltje Berckmoes, Sharon Gesthuizen en Roelof van Laar. Zij konden hun persoonlijke idealen niet meer terugvinden in de politieke wereld waarin ze beland waren.
Zie ook De Volkskrant van 01 sept 2017: Sharon Gesthuizen (SP), 25 spetember: Ybeltje Berckmoes (VVD) en 17 nov 2017: Roelof van Laar (PvdA).

Als ik als buitenstaander de politieke arena volg, dan betrap ik mezelf erop dat het me vaak een beetje 'Almelorig' maakt. Hoe ik dat bedoel? Nou, een beetje als toen ik voorbij dat stoplicht in Almelo reed en ik die bekeuring kreeg:


"U reed door rood", zegt die agent.
Ik zeg: "Ja klopt, maar ik reed ook door groen".

Een vergelijkbaar gevoel overviel me toen ik ooit een nachtje doorbracht bij de Navajo Indianen in Arizona (USA). Toen hun geschiedenis ter sprake kwam en de houding van de 'blanken' sprak een van hen de legendarische woorden: "Witte man praat met gespleten tong".

Interessant in deze context is het boek uit 2011 'Why Leaders Lie' van John J. Mearsheimer, 'The Truth About Lying in International Politics'. bron: The Washington Post van 15 apr 2011.
"Widespread lying makes it harder for citizens to make good choices in the voting booth, Mearsheimer writes, since they’ll often be working with false information".

Onderstaande artikelen kunnen wellicht nog wat extra duiding geven, toegspitst op de situatie in Nederland:

23 jun 2018:
'De populistische opmars wordt gevoed door de terugkomst van de migratiecrisis'. Bron: De Volkskrant 22 jun 2018.
"Angst voor immigratie bezorgt populisten stemmen en macht. Zij voelen zich zo sterk dat zij deze weken een bliksemoffensief ontketenden tegen open grenzen. De gevestigde politiek buigt om niet te barsten".
Precies dat is het enge. De gevestigde orde neemt het populisme over om de macht te behouden. In 'Nederland Polderland' is hier ook al aandacht aan besteed in de voetnoot van 01 mei 2018. Trouw had het over de cynische tactiek van Macron en Rutte en noemde hen 'neoliberale wolven in schaapskleren'.
Hier gaat het nu om vluchtelingen en migratie. De gewetensvraag waar het om draait is wat verwerperlijker is: een populist uit oppurtunisme of een vanwege xenofobie? VVDers als Mark Rutte en Klaas Dijkhoff zou je het liefst tot de eerste categorie rekenen, Thierry Baudet en Geert Wilders tot de tweede.
Op zich is het al droevig genoeg dat populisten zo'n grote aanhang hebben, maar het zou nog erger zijn als zou blijken, dat het opportunisme van de pragmatici eigenlijk geworteld is in dezelfde xenofobie. En dat dat niet onwaarschijnlijk is, blijkt uit de polls en verkiezingsuitslagen: de VVD is nog steeds de grootste partij in ons versplinterde partijenlandschap. De spindoctors van de VVD hebben het spelletje tot nog toe, zo lijkt het, sluw gespeeld.
Dat stemt tot nadenken: als je die partijen, eigenlijk met CDA er nog bij, bij elkaar op mag tellen, dan kan de conclusie niet anders luiden dan dat ook Nederland is afgegleden naar een land met een behoorlijk xenofoob sfeertje. Hier even het geheugensteuntje: 'Programma's CDA en VVD zijn dat van PVV genaderd'. Bron: Trouw 11 feb 2017. Als ik als kiezer een keuze moest maken, dan zou ik zelf toch nog altijd liever gaan voor een echte xenofoob dan voor een nepper, maar dat terzijde.
Het is natuurlijk niet raar om te concluderen dat je op deze manier een self-fulfilling prophecy krijgt. Als je je maar xenofoob genoeg opstelt worden de tegenstellingen vanzelf groter en krijgen de populisten meer aanhang, xenofoob of pragmatisch, of allebei. Sla de geschiedenisboeken er maar op na.

19 jun 2018:
'Enorme groep werknemers draagt helemaal niks bij aan de maatschappij', betoogt hoogleraar antropologie David Graber in het AD van 16 jun 2018.
"Het is cultureel bepaald. In de christelijke wereld geldt het idee dat de mens moest lijden. Na het verstoten van Adam en Eva uit het paradijs moesten ze in het zweet des aanschijns werken".
"Zowel linkse als rechtse politici roepen altijd om meer banen. Ze zeggen er nooit bij wat voor banen dan. Wat hebben we aan meer onzinbanen? Als je werkt, draag je een steentje bij aan de maatschappij, zeggen politici. Maar dat is helemaal niet zo. Een enorme groep werknemers draagt helemaal niks bij aan de maatschappij".
Zo is het maar net en dan gaat Rutte III mensen straffen die ziek zwak en misselijk zijn geworden van hun al dan niet zinloze werk? Goed bezig? Mark Rutte, de liberaal, die een populistisch neoliberaal 'Christenfundamentalisme' uitdraagt? Eigenlijk wel dus, dat laatste dan.

16 juni 2018:
'Partijdiscipline en geldgebrek hollen de onafhankelijkheid van politieke denktanks uit'. Bron: De Volkskrant van 15 jun 2018.
"Meer in het algemeen krijgt de partijdiscipline vat op de bureaus. Uit vrees voor negatieve publiciteit trekken de partijen hun bureaus naar zich toe. Daardoor leveren de bureaus aan onafhankelijkheid in. Volgens Patrick van Schie, sinds 2001 directeur van het aan de VVD gelieerde bureau, houdt de VVD de teugels duidelijk steviger in handen sinds de partij regeert".
Bij de andere partijen is het nauwelijks anders. Zorgwekkend voor onze democratie.

08 jun 2018:
'Discutabel wetenschappelijk onderzoek zorgde voor afschaffing dividendbelasting'. Bron: AD 08 jun 2018.
"Het besluit om de dividendbelasting af te schaffen zou genomen zijn op basis van een discutabel onderzoek van de Rotterdam School of Management dat werd gefinancierd door Shell". Zie ook FTM. "En wat zéggen jullie dus in het Landsbelang?!"
Het houdt maar niet op....

Gaswinning in Groningen, Dividendbelasting? "Mijn naam is Haas, het is allemaal zo complex"*.

"Als je niet voldoet aan de Nederlandse normen en waarden dan wordt je geacht het land te verlaten", sprak de VVD nog recentelijk. Je kunt dan ook wel 'oppleuren' sprak Mark Rutte nog niet zo heel lang geleden. Zie hier bij de NOS. Of zijn dit ze juist, die normen en waarden van onze 'bananenrepubliek'?

01 jun 2018 (en nog een keer het populisme):
'Goed volk'. Bron: laatste column van Tommy Wieringa in AD 01 jun 2018 over het populisme van VVDer Klaas Dijkhoff.
"Dijkhoff beweerde met zoveel woorden dat democratische rechten eigenlijk gunsten zijn, waar je met mate gebruik van moet maken, en liefst op voorwaarden die hij bepaalt. Misschien kan iemand hem vertellen dat demonstreren niet de vrijheid van meningsuiting inperkt, maar juist een uitdrukking is van dat recht. Dijkhoff zou, als de liberale democraat die hij zegt te zijn, zich sterk moeten maken voor dat recht, ongeacht zijn eigen opvattingen. Wie andersdenkenden vijanden van de vrijheid noemt, heeft meer van het populisme begrepen dan van democratie".
Nou, nog net op de valreep deze analyse van het hedendaagse populisme van de gevestigde orde in Den Haag. Zei ik eerder teveel?


30 mei 2018:
'Huiswerk' (uit de VVD-populisme basiscursus). Bron: De Groene Amsterdammer 30 mei 2018. Afbeelding: © Joep Bertrams.
"Het basisvertrouwen dat de meeste mensen werk willen, bezig willen zijn, niet de vernederende gang naar de bijstand willen maken, dat heeft Dijkhoff niet. Hij maakt de bijstand liever nog vernederender: eerst straf en pas bij goed gedrag meer geld".
Wat moet je er nog aan toevoegen?

28 mei 2018 (nog een case van populisme):
'Dutch government appeals against court ruling over emissions cuts'. Bron: The Guardian 28 mei 2018.
"But Mark Rutte’s government on Monday put the ball back in the plaintiffs’ court, arguing that judges in The Hague had overstepped their authority and were in danger of outflanking public opinion".
Dus als rechters in Nederland de regering corrigeren, dan gaan ze hun boekje te buiten en negeren ze de wil van het volk? Het moet toch niet gekker worden met de demagogie en het populisme van Rutte en Wiebes.

28 mei 2018 (een minicursus populisme aan de hand van een case):
Sjef van Gennip, bestuursvoorzitter Reclassering Nederland: ‘Iedereen weet dat je met vergelding de samenleving niet veiliger maakt’. Bron: De Volkskrant 28 mei 2018.
"Het is puur populisme, stelt Van Gennip. Inspelen op onderbuikgevoelens in de samenleving omdat het goed valt bij het electoraat".
"Ik weet niet waar die verrechtsing ooit is begonnen, ik denk bij Pim Fortuyn. Sindsdien proberen nogal wat partijen elkaar de loef af te steken".
"De VVD wil zich graag profileren als de partij van orde, tucht en regelmaat. Vergelden".
"Vorige week vroegen Kamerleden aan minister Dekker voor Rechtsbescherming: leg nou eens uit: waaróm wilt u die voorwaardelijke invrijheidstelling precies afschaffen? Welk wetenschappelijk rapport ligt daaraan ten grondslag? Toen zei hij bijna letterlijk: dat doe ik alleen maar omdat de samenleving het niet begrijpt".
"Ik ben ooit lid geworden van de VVD vanwege de liberale uitgangspunten, maar dat zinloze hard-harder-hardst, daar kan ik me inderdaad niet vinden. Ik heb lang gedacht: die partij wil Wilders rechts inhalen".
En dan dit:
'Vertrouwen in de politiek zit in de lift'. Bron: AD 28 mei 2018.
"Vooral het vertrouwen in de politiek is flink gestegen. In 2016 had 37 procent vertrouwen in de Tweede Kamer, vorig jaar was dat 4 procent hoger. Ook de EU kreeg een betere reputatie".
Wie die twee dingen koppelt krijgt een gratis cursus populisme voorgeschoteld: populisme loont en het volk zegt dan nog tevreden te zijn ook. Maar als politicus weet je dat je het volk en jezelf belazerd hebt.

25 mei 2018:
'Dijkhoff wil bijstandsuitkering verlagen, en alleen verhogen voor mensen die zich nuttig maken'. Bron: De Volkskrant 26 mei 2018.
Lees ook hierover de reacties in De Volkskrant op Twitter.
"Alsof een net afgestudeerd Marokkaans meisje verantwoordelijk zou zijn voor het wangedrag van een capuchonklootzakje".
Klaas Dijkhoff wil dus eigenlijk vooral de bijstandsuitkering van 'capuchonklootzakjes' verlagen.
Het is maar wat als je stemmen wilt afpakken van de PVV en het FvD en je je van de spindoctor moet verlagen tot triest populisme. Wat een treurige, xenofobe en doorzichtige demagogie. Maar het zal de VVD zeker stemmen opleveren. 'Goed Volk', brrrr eng.
Vanuit Engeland krijg ik wel eens de bezorgde vraag hoe het staat met het populisme in Nederland. Als je goed kijkt naar de Nederlandse politiek dan kun je wel de conclusie trekken dat het populisme hier allang geïnfiltreerd is in de gevestigde partijen en aan de macht is.
Het cynische aan dit alles is dat mensen die nog enig vertrouwen hadden in de politiek, door dit soort gedrag van de 'gevestigde orde', het politieke stelsel voor gezien gaan houden en hun vertrouwen in de democratie en de rechtsstaat kwijt raken.
Update 27 mei 2018, naar aanleiding van diverse reacties die ik ontving:
Toelichting: De demagoog ontmaskerd.
Het verhaal van Klaas Dijkhoff past precies in het op deze pagina omschreven 'debatteren om te winnen'. Dit in tegenstelling tot 'debatteren om te leren'.
Laten we eerst het bijstandsverhaal nemen. De VVD zegt als liberale partij te geloven in de vrijheid van het individu (Bolkestein, vers 1). De individuele mens weet zelf wat goed voor hem of haar is. Minder regeltjes, kansen grijpen, je dromen achterna en succes is maakbaar: doen. Dat succes leidt vervolgens tot geluk en voldoening. Het wordt dan een beetje raar als je mensen wil gaan straffen die er niet in slagen deze weg naar geluk te bewandelen. De veronderstelling dat 'leven in de bijstand' een te verkiezen optie in het leven zou kunnen zijn staat haaks op alle opvattingen van het liberalisme. De enige verklaring is demagogie.
Vervolgens de plaats van de immigranten. Dijkhoff komt in zijn betoog aan met het begrip 'goed volk', dat hij als kind thuis hoorde. Dat thuis is het katholieke zuiden van Nederland van eind vorige eeuw. Wat verstonden ze daar in Brabant in die tijd onder 'goed volk'? Behoorden LGTBers, kleurlingen, vluchtelingen, dierenactivisten, protestanten, atheïsten, linkse rakkers, hippies, hipsters bij de papa en mama van Klaas Dijkhoff tot het 'goed volk'? Waarschijnlijk niet. Hoe eng het alleen al klinkt te moeten horen tot het 'goed volk', het betoog van Dijkhoff slaat ook nog eens nergens op en is inconsistent. "Immigranten hebben wij teveel beoordeeld als groep, je moet meer kijken naar het individu", oreert hij. Prima idee, passend in het liberalisme zou je zeggen. De zaal onder aanvoering van Mark Rutte knikt instemmend. Maar dan de ontbrekende logica: nu moet volgens Dijkhoff die individuele immigrant individueel getoetst worden aan de collectieve groepsnorm van het 'goed volk'. Hoe eng is dat? Heel erg eng. Wie bepaalt de normen en waarden van het 'goed volk'? De staat, de VVD? Mogen wij in dit 'mooie en gave land' dan niet meer afwijken van de groepsnorm, opgelegd van bovenaf door de politiek? Hoe eng wordt ons land dan? Waar is de vrijheid van het individu dan nog om zich te mogen en kunnen onderscheiden van het 'goed volk'. Wat is er dan nog over van het liberale erfgoed, de Verlichting?
Ik wil geen nare vergelijkingen maken en eigenlijk al helemaal niet als kind van na de oorlog, maar bij dit soort demagogie komen er bij mij toch hele naargeestige beelden naar boven. "Wolven in schaapskleren", schreef Trouw over Rutte en Macron. Ik voeg Klaas Dijkhoff er aan toe.

06 mei 2018:
Opinie op zondag: 'Verhoog het democratisch gehalte van onze politiek'. Bron: classica Rosa van Gool in De Volkskrant 06 mei 2018.
"Liegende politici zijn niet de enige oorzaak van wijdverspreid cynisme over de politiek. Het debat over het dividendmemo bracht ook een ander, dieperliggend manco van onze democratie aan het licht: de Tweede Kamer blijkt, dankzij ijzeren fractiediscipline en dichtgetimmerde regeerakkoorden, nauwelijks in staat om de regering ter verantwoording te roepen en beleid bij te sturen. De oppositie stond machteloos tegenover het kabinet en de fracties van de coalitiepartijen".
Was mijn conclusie ook.

01 mei 2018 (update 14 mei 2018):
'Macron is een neoliberale wolf in schaapskleren'. Bron: Trouw 01 mei 2018.
"In Europees verband stemmen regeringsleiders in met regels die privatisering en liberalisering afdwingen om in eigen land te verklaren dat ze machteloos staan tegenover Brussel. Met deze cynische tactiek laten politici als onze eigen Mark Rutte en, zo blijkt, ook Macron de Europese Unie de klappen opvangen die hun eigen impopulaire rechtse agenda uitlokt".
En zo gedragen Rutte en Macron zich dus feitelijk als de door hen verketterde populisten. Het lijkt te werken en verklaart hun succes in eigen land.
De suggestie dat Mark Rutte zich gedraagt als een populist op de rechter flank komt niet helemaal uit de lucht vallen. Tijdens de campagne voor de Tweede Kamer verkiezingen in 2017 haalde Rutte er zelfs The New York Times mee:
24 jan 2017:
'Dutch Leader Takes Trump-Like Turn in Face of Hard-Right Challenge'. Bron: The New York Times 24 jan 2017.
"The letter from Mr. Rutte, which was published online on Sunday, seemed like an effort to head off that challenge by embracing some of Mr. Wilders’s populist messages". Zie hier de gewraakte brief.
Het werkte wel en Rutte en zijn partij scoorden aardig bij de verkiezingen.
In de NRC van 25 jan 2017 trachtte Tom-Jan Meeus dit bericht te duiden:
'Rutte en de onzin van The New York Times'. Bron NRC 25 jan 2017.
"Dus die vergelijking van The New York Times had niet onzinniger kunnen zijn: wat Rutte doet, is proberen te voorkomen dat ook in dit land het Trumpisme de baas wordt", was de uitleg die Tom-Jan Meeus er in de NRC van 25 jan 2017 aan gaf.
Ja, zo ken ik er nog wel meer. Een beetje naïeve uitleg in de trant van: "ik bash transgenders, want anders krijgen ze daar bij VI nog het monopolie op" of: "ik heb die fiets die daar stond maar in mijn busje meegenomen, want er liep daar een onguur type rond en ik dacht: straks jat dat gajes hem nog. Was nog best een leuk fietsje".
Meeus wou het gewoon niet weten, kan natuurlijk ook. Het was uiteraard gewoon verkiezingsstrategie en populistische manipulatie en demagogie, ingegeven door een spindoctor, in dezelfde trant als hierboven beschreven.
Zo zal Mark Rutte ook wel weer campagne voeren in november 2018 en maart 2019: een beetje populisme en dan weer 'aan tafel' met degenen die hij net vernederd heeft. 'Gewoon' weer verder polderen.
Voetnoot 14 mei 2018:
Eigenlijk kan je stellen dat populisme zich vooral laat kenmerken door het doen van vrijblijvende beloftes met de voorkennis ze niet gestand te willen, noch te zullen doen. Eigenbelang is daarbij het hoofdmotief.
Zo kan een lokale afdeling van een landelijke partij een stelling innemen, waarmee in de Gemeente of Provincie gescoord kan worden, terwijl de beslissingen landelijk genomen worden en al vast staat dat in Den Haag een ander standpunt wordt ingenomen.
Een paar mooie voorbeelden daarvan zijn de aardgasproblematiek en de 'Energietransitie'.
Uit Den Haag krijgt zo'n lokale afdeling via de spindoctor dan te horen dat er tegen bijvoorbeeld windmolens stelling genomen moet worden, omdat de bevolking redeneert vanuit het NIMBY (Not In My Back Yard) principe. Landelijk kiest die partij juist voor zo'n windmolenpark in de betreffende regio.
Zo kun je trachten lokaal zieltjes te winnen, maar de burger krijgt uiteindelijk niet waar je als lokale politieke afdeling voor zei te staan. Geen regio journalist die je op een leugen kan betrappen en toch belazer je de kluit. Den Haag versus Gemeente of Provincie werkt dan strategisch net als Brussel versus Den Haag uit bovenstaand verhaal.
Zowel de landelijke als de regionale politicus van dezelfde partij kunnen nu beiden met stalen smoelen zeggen dat ze de 'waarheid' hebben gesproken, maar in feite geldt dan opnieuw: 'De kiezer is de verliezer'.
Wie deze gedachtengang wat vergezocht vindt zou zich eens af kunnen vragen waarom zo'n lokale afdeling bij landelijke verkiezingen dan niet campagne voert voor een andere partij dan de eigen. Dat zou een bewijs kunnen zijn van integriteit.
Tip: bij lokale verkiezingen (Gemeenteraad en Provinciale Staten) is het zaak goed op te letten wie de zeggenschap heeft over het lokale beleid. Is dat Den Haag, dan is het verstandig naar het beleid daar te kijken en hoe jouw favoriete partij zich gedraagt in de Tweede Kamer. Wie zich laat leiden door de campagneretoriek van lokale politici loopt anders het risico van een koude kermis thuis te komen. 

Een recent debat in De Groene Amsterdammer tussen Ewald Engelen, Jan Willem Duyvendak, Rogier van Reekum en Willem Schinkel over de politieke stand van zaken in Nederland anno 2018:

04 april 2018:
'Eerst het vreten, dan de identiteit', Ewald Engelen in De Groene Amsterdammer van 04 april 2018.
"Kranten, tijdschriften, tv- en radioprogramma’s nodigen steevast dezelfde gelijkgeschakelde neoliberale economen uit om economische gebeurtenissen te duiden. En de economiepagina’s worden volgeschreven door voormalige economiestudenten die allemaal door dezelfde neoliberale wasstraat zijn gegaan".

16 mrt 2018:
Gelezen in The Thorn: 'Wat links nu te doen staat'. Bron De Groene Amsterdammer 14 mrt 2018.
"We zijn in Nederland op een punt aanbeland waarop partijpolitiek links steeds verder gemarginaliseerd is, en waarop racistische en fascistische retoriek op rechts gemeengoed wordt".
"Uit angst om net zo hard getroffen te worden als mensen waarvoor volwaardig burgerschap geen vanzelfsprekendheid is, hechten veel mensen aan ‘normaal doen’, met al het racisme dat daarin geïmpliceerd is (zoals dit soort treurigheden van VVD en CDA red.). Zo blijven deze mensen in de dubbelrol van onderdrukker en onderdrukte. Dat is de tang waarin ze zitten. Goed bedoelde maar slecht bedachte vleierij over ‘witte arbeiders’ en ‘gewone mensen’ geeft ze geen enkel zicht op een bevrijding uit die tang. Wie kiest voor deelname in accumulatie in ruil voor participatie in onderdrukking moet beseffen dat hij met lege handen staat wanneer kapitaal dit akkoord eenzijdig weer intrekt. En dat is precies de situatie waarin we ons nu bevinden. Welke politieke partij durft het aan om met deze boodschap de strijd aan te gaan?".

14 feb 2018:
'Antwoord aan Engelen', van Jan Willem Duyvendak op 14 feb 2018 in De Groene Amsterdammer.
"In zijn economiecolumn in De Groene van 1 februari stelt Ewald Engelen dat links te veel bezig is met de vrouw, de homo en de migrant en te weinig met economische ongelijkheid. Links zou rechts daarmee in de kaart spelen. Dat is viermaal een misverstand".

31 jan 2018:
'Links narcisme', Ewald Engelen in De Groene Amsterdammer van 31 jan 2018.
"Zolang links zich verliest in het ‘narcisme van de kleine verschillen’ van de identiteitspolitiek lacht de factor kapitaal in zijn vuistje. En zullen we de uitbuiting van aarde en arbeid nooit tot staan brengen".

Zie ook: 'Nederland Polderland'.


'Politiek'  Bram Vermeulen

Als ik niet kijk
Heb ik het niet gezien
Heb ik het niet gezien
Wist ik er niets van
Kunnen ze mij niets maken
Dus ik kijk niet

Als ik niet praat
Heb ik het niet gezegd
Heb ik het niet gezegd
Wist ik er niets van
Kunnen ze mij niets maken
Dus ik praat niet

Politiek, politiek
Ik ben er niet, ik ken ze niet
Politiek, politiek
Ik kijk niet en ik zeg niets

Als ik niet lees
Weet ik het niet
Weet ik het niet
Wist ik er niets van
Kunnen ze mij niets maken
Dus ik lees niets

Politiek, politiek
Ik ben er niet, ik ken ze niet
Politiek, politiek
Ik kijk niet en ik zeg niets

Ik kijk niet en ik zeg niets
Ik praat niet en ik zeg niets

Als ik niet luister
Hoor ik het niet
Hoor ik het niet
Wist ik er niets van
Kunnen ze mij niets maken
Dus ik luister niet

Politiek, politiek
Ik ben er niet, ik ken ze niet
Politiek, politiek
Ik kijk niet en ik zeg niets

Politiek, politiek
Ik ben er niet, ik ken ze niet
Politiek, politiek
Ik kijk niet en ik zeg niets

Ik praat niet en ik zeg niets
Ik luister niet en ik hoor niets


Bijsluiter:

Met een * aangeduide citaten behoren tot de grotere groep der Parodialen. Ze worden vooral veel gebruikt in de vierdelijns zorg. Parodialen worden specifiek ingezet bij klachten van verhoogd ego. De werkzame stof bestaat meestal uit Parodie of Satire, maar soms bevat het medicijn ook Ironie, Spot, Humor of aanverwante stoffen. Bijwerkingen zijn niet bekend. Het middel moet wel met terughoudendheid worden toegepast bij mensen met een chronisch tekort aan 'Selfspot'. Humor kan bij deze groep patiënten soms dodelijk zijn. In mildere vorm zijn effecten waargenomen van allergie en irritatie.  Deze verschijnselen verdwijnen meestal binnen een paar minuten. Wanneer de reactie heftiger is en langer aanhoudt is het raadzaam contact op te nemen met de huisarts. Neem altijd de betreffende Parodial mee, zodat uw arts weet welke stof van toepassing is.

: zoiets als , 'Geprüfte Sicherheit', voor de persvrijheid? Zie ook Sheila Sitalsing op 30 aug 2017.